مردانه زندگي کن!
در ضمن شوخي زياد و تعريف وقت و بي وقت جوکها و خاطره هاي با مزه ،شما را از شکل يک مرد باوقار خارج مي کند و حتماً همه اين را مي دانند که شوخي زياد ، انسان را سبک مي کند و اينکار، مختص آدمهاي جلف است. به اندازه و در وقت خودش شوخي کنيد. البته منظور اين نيست که گرفته و عبوس باشيد، بلکه هميشه خوش اخلاق بوده و در شوخ بودن زياده روي نکنيد.
2- هميشه با همسرتان مودبانه صحبت کنيد. بعضي ها فکر مي کنند بي ادبانه حرف زدن با همسر، نشانه ي صميمت است. ولي به ياد داشته باشيد که اگر بي ادبانه و يا با به کار بردن حرفهاي زشت با او حرف بزنيد، به طور ناخودآگاه به او اجازه مي دهيد او هم همينطور با شما حرف بزند. پس درست است که مي گويند: «احترام هر کس دست خودش است»
حضرت علي(ع) در اين مورد مي فرمايند: «ادب و تربيت ارزش وجود توست، هر مقدار که بر ادب و تربيتت افزوده شود، قدر و قيمتت افزايش مي يابد».همين حکم در مورد داد و فرياد بر سر همسر هم صدق مي کند ، اگر شما سر او داد بزنيد بعد از يکي دو بار، قبح اين کار در خانه از بين مي رود و او هم متقابلا سر شما داد مي زند و اين با اصول «مردسالاري منطقي» مغاير است. اگر همسرتان کار اشتباهي کرد، اخم بکنيد،با اوصحبت نکنيد. ولي بي ادبي نکنيد، فحش ندهيد و داد نزنيد و به محض اينکه همسرتان دست از کار اشتباهش برداشت ، موضوع را نديده بگيريد از آن به بعد و هيچوقت درباره ي اشتباهش با او حرف نزنيد.
3- سعي کنيد با همسرتان جر و بحث نکنيد. حتي اگر حق با شما باشد. مطمئن باشيد اگر حق با شما ست ، در بيشتر موارد او اين موضوع را مي داند. در بسياري از موارد او با پيش کشيدن حرفهاي تکراري، فقط مي خواهد نگرانيها و خستگيهايش را به شما بروز دهد و يا به نوعي توجه شما را به خودش جلب کند. بنابراين وقتي همسرتان شروع به بهانه گيري و شکايت از شما ، زيادي کارهايش و به هم ريختگي اوضاع و احوال کرد، فقط به حرفهايش گوش کنيد و با حالت صورتتان نشان دهيد که به حرفهايش توجه داريد. مثلاً لبخند بزنيد و يا قيافه ي جدي بگيريد.
خيلي از اوقات فقط مي خواهد حرف بزند و درد دل کند و نمي خواهد شما را مجاب و يا با خودش همراه کند. بنابراين همين که احساس کند به او توجه داريد ، به زودي عصبانيتش فروکش مي کند و آرام مي شود .اما باقر(ع) درباره ي جر و بحث کردن بيخود فرموده اند «کسي که جر و بحث بيخودي مي کند مورد فحش و دشنام قرار مي گيرد.»
4- همانطور که در قسمتهاي قبل گفته شد ، خانم ها با ازدواج دنبال تکيه گاه مي گردند، کسي که در مواقع بحراني بتوانند به او پناه ببرند. آنها مي خواهند در مواجهه با ناملايمات و سختيها و خطرات که غيرقابل اجتناب بوده و در همه ي زندگيها وجود دارد کسي باشد که با تکيه به او احساس آرامش کنند.
در مواقع بحراني مثل مرگ عزيزان، يا خبردار شدن از بيماري مهلک اطرافيان، و يا در موقع بروز خطر، حتي اگر مضطرب شده ايد و يا ترسيده ايد، خويشتن دار باشيد و ترس و اضطرابتان را بروز ندهيد.سعي کنيد خودتان را آرام نشان دهيد و به همسرتان هم آرامش بدهيد. ممکن است اينکار غيرممکن به نظر برسد ولي با تلقين و تمرين مي توان به خود مسلط شد. بعضي وقتها ديده شده در چنين مواقع مردها بيشتر از همسرانشان بي تابي و بي قراري مي کنند. مرد هم مردهاي قديم!
اتفاقات تلخ و حوادث خطرناک هم جزء زندگي است و بالاخره به پايان مي رسد ولي اگر در مواجهه با آنها رفتار منطقي و درستي داشته باشيد ، وقتي همسرتان جريان را براي ديگران تعريف مي کند واکنشهاي شما را با افتخار برايشان بازگو خواهد کرد وبه شما افتخار مي کند.
