زندگی زیبا ــ ز ز

گفتم اولین مردی باشم که روز زن رو به همسرش(اربابش) تبریک میگه:

همسر، ای لطیف ترین گل بوستان هستی،

 ای باغبان هستی من، 

گاهِ روییدنم باران مهربانی بودی که به آرامی سیرابم کند. 

گاهِ بیماری ام، طبیبی بودی که دردم را می شناسد و درمانم می کند. 

گاهِ اندرزم، حکیمی آگاه که به نرمی زنهارم دهد.

 گاهِ تعلیمم، معلمی خستگی ناپذیر و سخت کوش که حرف به حرف دانایی را در گوشم زمزمه می کند.

 ای همسرم تو شگفتی خلقتی، تو لبریز از عظمتی؛ تو را سپاس می گویم و می ستایمت.